اول، چیزی که بیشتر فروشندهها نمیگویند: عسلی که برای دیابت «مجاز» یا «مناسب» باشد، وجود ندارد.
هر عسل طبیعی، از جمله همین عسل، حدود هفتاد تا هشتاد درصد وزنش قند است — بیشترش فروکتوز و گلوکز. «عسل دیابتی» یک اصطلاح بازاری است، نه یک دستهی علمی.
پس چرا این صفحه وجود دارد؟ چون خیلیها «عسل دیابتی» جستجو میکنند — بعضی برای خودشان، بعضی برای پدر و مادرشان — و به جواب درست نیاز دارند. و چون عسلها واقعاً با هم فرق دارند؛ فقط نه آنطور که تبلیغ میشود.
ساکارز پایین یعنی چه — و یعنی چه نیست
بیشتر عسلهایی که با نام «دیابتی» فروخته میشوند، روی یک عدد تکیه میکنند: ساکارز پایین.
ساکارز همان شکر سفید است. در عسل طبیعی مقدارش کم است — طبق استاندارد بینالمللی برای بیشتر عسلها زیر ۵ درصد. ساکارز بالا معمولاً نشانهی تغذیهی زنبور با شکر یا تقلب است. پس ساکارز پایین نشانهی خوبی برای طبیعی بودن است.
اما ساکارز پایین یعنی «قند پایین» نیست. عسلی با ساکارز یک درصد، هنوز حدود هفتاد تا هشتاد درصد فروکتوز و گلوکز دارد. برای قند خون، این دو مهمترند.
آنچه واقعاً بین عسلها فرق دارد
سرعت بالا بردن قند خون (شاخص گلایسمی) در عسلهای مختلف یکسان نیست. در یک پژوهش روی عسلهای ترکیه، شاخص گلایسمی از حدود ۴۵ برای عسل مرکبات تا حدود ۶۹ برای عسل گون متغیر بود. یعنی نوع گل اهمیت دارد.
یکی از دلایل این تفاوت، نسبت فروکتوز به گلوکز است. فروکتوز قند خون را کندتر از گلوکز بالا میبرد؛ عسلهایی که نسبت فروکتوز به گلوکز بالاتری دارند، معمولاً شاخص گلایسمی پایینتری دارند و دیرتر هم شکرک میزنند.
اما «پایینتر» یعنی «بیاثر» نیست. مهمتر از نوع عسل، مقدار آن است: یک قاشق از عسلی با شاخص گلایسمی پایینتر هم قند خون را بالا میبرد.
اعداد همین برداشت
| عسل پایه | خام و حرارتندیده |
| ساکارز | ۵ گرم در ۱۰۰ گرم |
| فروکتوز | ۳۸ گرم در ۱۰۰ گرم |
| گلوکز | ۳۰ گرم در ۱۰۰ گرم |
| نسبت فروکتوز به گلوکز | ۱,۳ |
| کل قندها | ۷۰ گرم در ۱۰۰ گرم |
| قند در هر قاشق چایخوری (حدود ۷ گرم) | حدود ۴.۹ گرم |
آخرین ردیف را عمداً گذاشتهایم: هر قاشق چایخوری از این عسل، حدود ۴ گرم قند دارد. این عدد را میتوانید به پزشک یا متخصص تغذیهتان بگویید.
اگر دیابت دارید
این محصول دارو یا درمان دیابت نیست و قند خون را پایین نمیآورد. اگر دیابت دارید، مصرف هر عسلی — از جمله این — را فقط با نظر پزشک یا متخصص تغذیهتان شروع کنید. مقدار مجاز را هم آنها تعیین میکنند، نه ما.
اگر انسولین یا داروی کاهندهی قند مصرف میکنید، هر تغییری در مصرف قند را با پزشکتان هماهنگ کنید.
کودکان زیر یک سال نباید عسل مصرف کنند.
برای چه کسی مناسب است
کسی که عسل طبیعی با ساکارز پایین و برگهی آزمایش شفاف میخواهد و میخواهد بداند در هر قاشق دقیقاً چقدر قند میخورد.
کسی که پزشک یا متخصص تغذیهاش مقدار مشخصی عسل را برایش مجاز دانسته و میخواهد از بین عسلها، گزینهای با نسبت فروکتوز بالاتر انتخاب کند.
برای کسی که دنبال «عسلی است که قند خون را بالا نبرد»، مناسب نیست — چنین عسلی وجود ندارد.
چرا از شعاعی
عدد، نه وعده. ساکارز، فروکتوز، گلوکز و قند در هر قاشق.
نمونهی چشیدنی همراه سفارش. اگر راضی نبودید، شیشهی اصلی را دستنخورده برگردانید و وجه شما مسترد میشود.
صداقت دربارهی آنچه نمیدانیم. ما نمیگوییم این عسل برای دیابت خوب است؛ میگوییم چه چیزی در آن هست.
سوالات متداول دربارهی عسل دیابتی
عسل دیابتی واقعاً وجود دارد؟
نه. هر عسل طبیعی حدود هفتاد تا هشتاد درصد قند دارد. «عسل دیابتی» اصطلاحی بازاری است که معمولاً به عسلهای کمساکارز گفته میشود.
بیمار دیابتی میتواند عسل بخورد؟
این را فقط پزشک یا متخصص تغذیهی شما میتواند بگوید. اگر مجاز دانستند، مقدار را هم آنها تعیین میکنند.
ساکارز پایین یعنی عسل برای دیابت مناسب است؟
نه. ساکارز پایین نشانهی خوبی برای طبیعی بودن عسل است، اما قند اصلی عسل فروکتوز و گلوکز است، نه ساکارز.
کدام عسل قند خون را کمتر بالا میبرد؟
عسلهایی با نسبت فروکتوز به گلوکز بالاتر معمولاً شاخص گلایسمی پایینتری دارند. اما همهی عسلها قند خون را بالا میبرند و مقدار مصرف از نوع عسل مهمتر است.
ساکارز عسل چقدر باید باشد؟
طبق استاندارد بینالمللی عسل، برای بیشتر عسلها زیر ۵ گرم در ۱۰۰ گرم. ساکارز این عسل حدود ۲ گرم در ۱۰۰ گرم است.
هر قاشق از این عسل چقدر قند دارد؟
هر قاشق چایخوری (حدود ۷ گرم) حدود ۴ گرم قند دارد.



نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.